Donderdag 21 mei Nara

Ralph en ik bereiden ons geestelijk en lichamelijk voor op een regenachtige dag. Ikzelf heb toch maar een lange broek aangetrokken, maar Ralph (de bikkel) gaat gewoon in de korte broek straks. Het wordt ongeveer 23 graden vandaag, maar wel z**k-nat.

Onze reis gaat met bus en trein vandaag naar Nara, de oudste stad van Japan. Vroeger was dit de keizerlijke hoofdstad en natuurlijk zien we mooie historische gebouwen, oude tempels, schrijnen en fraaie parken. Al wandelend in Nara zien we links en rechts in de parken, maar ook op straat, loslopende herten.

Een heel mooi schouwspel. Ze lopen gewoon tussen het verkeer en hier en daar krijgen ze speciale koekjes van toeristen. Het zijn werkelijk honderden herten die hier zomaar loslopen, want ze zijn een soort goden volgens de Boeddhistische godsdienst. Ze lijken tam, maar ze zijn echt wild. Eén toerist wil een moederhert met jong van dichtbij filmen en wordt flink aangevallen en gestoten. Tja, je moet de natuur wel met rust laten. Eigen schuld!
In het park is ook een reusachtige houten tempel te zien. Het blijkt het grootste houten gebouw ter wereld te zijn, waarin een bronzen beeld van de Boeddha Vairocana staat van wel 15 meter hoog. Indrukwekkend allemaal.

We trakteren onszelf op een warm bakkie. Ralph een lekker kopje koffie en ik neem een kop chocomel. Lekker met dit regenachtige weer.

We reizen verder richting Uji, maar stappen een halte eerder uit bij Ogura, waar we van plan zijn om het Nintendo-museum te gaan bezoeken. Maar wat blijkt: je kunt er uitsluitend naar binnen met een van tevoren besteld ticket. En de eerstvolgende gelegenheid om naar binnen te kunnen met een ticket is 1 juli a.s. Oké dan, we gaan weer terug. Volgende keer beter, hahaha.

We besluiten om naar Inari te gaan. Die plaats is bekend om de wel 1000 torii. Dat zijn traditionele Japanse toegangspoorten, die de grens markeert tussen de alledaagse wereld en het heilige domein. Ik heb een foto van internet geplukt, want het is onmogelijk om een foto te maken. De hemelsluizen zijn nu echt opengebroken namelijk.

Meerdere medereizigers besluiten om het laatste gedeelte van de dagplanning voor gezien te houden en gaan terug naar het hotel. Het is ongeveer 9 haltes met de trein en ’n paar haltes met de bus. Beide zitten wel tjokvol met kletsnatte toeristen, dus het wordt dringen om ’n plaatsje te bemachtigen.

Aangezien we wat eerder terug zijn heb ik fijn de gelegenheid om ’n wasje te doen. Toch liever wat schoons aan en die geurende onderhemden en sokken uit m’n koffer.

We weten nog niet wat we vanavond gaan doen. Er zijn al enkele afmeldingen uit de groep. Misschien gaan we naar de Pokémon-store en de Nintendo-winkel. We zien wel. Morgen hebben we een vrije dag, dus alles is mogelijk.

Vanavond ramen gegeten in een ramen-restaurant. Superlekkere ervaring. Ralph wilde de rode ramen, die was wat meer 'spicy'. Ik ging voor de ramen met parmezaanse kaas. Yammie!